Roze eekhoorn

:Vinden, dat ben ik dus van plan te gaan doen.
(Vinden wat het betekent om hier te zijn.)

Óm te vinden, wil ik mij volledig vrij voelen, in zoverrre dat mogelijk is.
Daarom leg ik op tafel: het verlangen van mijn Vindtocht. Met het bewustzijn van het verlangen poog ik het 'zoeken' verder uit schakelen. 

Een roze eekhoorn
--------------------------

Hierboven het tafelblad met daarop het verlangen: een roze eekhoorn.
Het zit te springen in mijn buik en dan rent het weer naar mijn hoofd. De roze eekhoorn laat mijn bloed sneller stromen. De extra zuurstof die in omloop is maakt het mij onmogelijk om in slaap te vallen. De roze eekhoorn fluit vrolijk. Hij wil het leven op zijn kop zetten: bestaande gedachtes en systemen onderuit halen.

Mijn verlangen gaat uit naar het vinden van de roze eekhoorn onder het donkergroene woelige mos. Ik weet het zeker: de roze eekhoorn zal de wind van vrijheid laten waaien. De wind zal de tijd doen vertragen. De Bergen zullen fluisteren naar het Dal dat het wel goed komt. De roze eekhoorn opent de dialoog. Men zal gaan praten over het wonder, het leven. Men zal luisteren naar elkaar en men zal elke dag met een eerlijke buiging de zon groeten. De dingen zijn er niet voor ons om te aanschouwen, wij zijn er om de dingen te aanschouwen.

Van het Grote Verlangen word ik terug geslingerd naar een korreltje grind in mijn schoen:

• ‘Van de concretisering der grote vage ideeën moet je het niet hebben. Het kleinste, onbenulligste opstelletje, dat je neerschrijft is belangrijker dan die vloed van grootse ideeën waar je in zwelgt. Natuurlijk houd je je Ahnungen en intuïtie, dat is een bron, waaruit je put, maar zorg er voor dat je niet in die bron verzuipt. Organiseer de boel een beetje, bedrijf wat mentale hygiëne. Je fantasie, innerlijke emoties enz. is de grote Oceaan, daaraan moet je kleine stukjes land ontworstelen, die wel weer eens overstroomd zullen worden. Zo’n Oceaan is zeer groots en elementair, maar het gaat om de kleine stukjes land, die je daarop weet te veroveren. Houd het vasteland voor ogen en blijf niet machteloos spartelen in de Oceaan.
  Etty Hillesum in: Het verstoorde leven. 2021. Pg. 7

De woorden van Etty zijn mijn dierbaar, zo ook mijn roze eekhoorn. Beide verdienen gehoord te worden. Laat ik de roze eekhoorn een papieren bootje meegeven, dan zal hij het wel redden. Wel zal de roze eekhoorn voorzichtig moeten zijn. Het papieren bootje is het begin, daarmee gaat het de zee vol moed in. Zonder het eerst door te hebben, blijkt het bootje, het begin, mij dierbaarder dan verwacht.

Uit de Lucht
Tringelingeling
mandarijn, zonneschijn, porselein-
Mag ik uw beginneling zijn?
:vliegeren met de tijd en dansen met het resultaat,
ik ben uwe beginnende kandidaat.
Pootje baden in het bestaan-
Mag ik het einde laten gaan?

Tringelingelijn,
mag ik een beginneling zijn?