Boeien

De woorden* van Etty lichten weer even in mij op. ‘Mentale hygiëne’ schrijft ze, de boel innerlijk wat organiseren om niet ten onder te gaan aan de grootsheid van de zee.

Mijn vindtocht zal ik daarom op gaan delen in kleine stukjes. Focuswoorden zullen gelden als boeien in de zee die ik bevaar en ervaar. De route van de betekenis van het hier-zijn zal ik zo voor ogen houden.

Hieronder dan het drietal boeien,- ze zijn niet verankerd: wie weet veranderen ze nog van identiteit, of wie weet moet ik na het zien van de ene boei pas de volgende willen zien. We zien wel. Voor u als lezer te weten: de drie boeien zijn ontstaan uit associaties die ik had met 'hier (een beginneling) te zijn'.

Sidenote: als deze vindtocht u niet logisch in de mond klinkt (huh?) - Juist ja! (Als u het proces niet kan volgen) Laat het mij dan weten. Het is dan wel mijn vindtocht, toch streef ik ernaar het voor de ander inzichtelijk te maken. 

De boeien: 

Boei 1: wachten
Boei 2: vertragen
Boei 3: luisteren

We zullen gewoon gaan beginnen met vinden bij boei 1. 

En dan zal ik als volgt te werk gaan:

Boei 1.0: het Zijn- ervaren van het focuswoord, de boei. 
Boei 1.1: het beschouwen: onder woorden brengen van de ervaring.
Boei 1.2: het analyseren: reflecteren en in context brengen van de beschouwing.
Boei 1.3: het teruggeven: verhouden tot het leven.

Ten slotte, in de zee zijn er golven. Ik zal ze hier beschrijven of laten zien wanneer ik betekenisvolle momenten ervaar waarop het Hier-zijn zich aan mij toont. 

*In de vorige post vond u deze woorden van Etty:

• ‘Van de concretisering der grote vage ideeën moet je het niet hebben. Het kleinste, onbenulligste opstelletje, dat je neerschrijft is belangrijker dan die vloed van grootse ideeën waar je in zwelgt. Natuurlijk houd je je Ahnungen en intuïtie, dat is een bron, waaruit je put, maar zorg er voor dat je niet in die bron verzuipt. Organiseer de boel een beetje, bedrijf wat mentale hygiëne. Je fantasie, innerlijke emoties enz. is de grote Oceaan, daaraan moet je kleine stukjes land ontworstelen, die wel weer eens overstroomd zullen worden. Zo’n Oceaan is zeer groots en elementair, maar het gaat om de kleine stukjes land, die je daarop weet te veroveren. Houd het vasteland voor ogen en blijf niet machteloos spartelen in de Oceaan.’
  Etty Hillesum in: Het verstoorde leven. 2021. Pg. 7